2018 December 16 - يکشنبه 25 آذر 1397
حملات شیمیایی، سلاح غرب علیه مقاومت
کد مطلب: ١٠٤٤٣ تاریخ انتشار: ١٥ آذر ١٣٩٧ - ٢٠:٥٧ تعداد بازدید: 107
صفحه نخست » عمومی » آخرین اخبار
روندپژوهی جنگ هفت ساله سوریه؛
حملات شیمیایی، سلاح غرب علیه مقاومت

سوریه در حالی در هفت سال و نیم گذشته به نبرد با تکفیری ها مشغول بوده است که کشورهای غربی و محور ارتجاع عرب سعی داشته اند با انجام حملات شیمایی در سوریه، دمشق را متهم به استفاده از سلاح شیمایی کنند.

خبرگزاری عتبات/ محمد حسین بهشتی جو: سال 89 آتش اختلافات در سوریه روشن شد. اختلافاتی که شاید هیچ تحلیل گری فکرش را هم نمی کرد که به جنگی جهانی در ابعاد یک کشور بیانجامد. در طول این سال ها عملیات های نظامی، صحنه قدرت در کشور را جابه جا می کرد، اما غیر از این عملیات ها، عملیات های رسانه ای هم در جریان بود (و هست). یکی از مهم ترین موضوعات رسانه ای در این جنگ، حمله های شیمایی بوده است. در این نوشتار می خواهیم بدانیم تاثیر نظامی این عملیات های ادعایی شیمیایی در صحنه ی نبرد، چقدر و چگونه بوده است؟

برای جواب دادن به سوالات بالا ابتدا دیدی کلی از اوضاع میدانی در 7 سال جنگ مطرح می کنیم:

·        تاریخ نگار جنگ در سوریه:

1-    شروع جنگ: همزمان با بیداری اسلامی در کشور های منطقه، در سال 1389 اعتراضات مختلفی در کشور سوریه علیه حاکمیت شکل گرفت که در بخش قابل توجهی، اعتراضات بر حق بود، اما از ابتدا چند مورد سوال برانگیز و مشکوک در این اعتراضات وجود داشت که به دلیل آن بعضی تحلیلگران این وقایع را متفاوت با بیداری اسلامی تعبیر می کردند. اول اینکه گروه های تکفیری، حضور قابل توجهی در اعتراضات و فرماندهی آن داشتند. دوم اینکه آمریکا و اسرائیل در حالی که به مخالفت و ستیزه ی مستقیم و غیرمستقیم با اعتراضات در منطقه مشغول بودند، از این اعتراضات به صورت رسمی و غیر رسمی حمایت می کردند. واقعیت پنهان این موارد به سرعت خود را نشان داد. با جدا شدن بدنه ای از ارتش سوریه، ورود سازمان یافته سلاح و تکفیری ها به این کشور، خیانت بعضی مسئولین دولت سوریه و فرار آن ها از سوریه؛ شعله ی جنگ در سوریه شعله ور شد. به صورت رسمی، نیروهای تکفیری از مناطق مختلف جهان به تکفیری های سوری پیوستند و ماهیت اعتراضات مردمی تغییر پیدا کرد. برای مثال "النصره" شاخه ی رسمی القاعده در سوریه، در بیشتر مناطقی که داعش حضور نداشت، سر آمد بقیه ی گروه ها به حساب می آمد.

سپس اوضاع تا حدی رو به وخامت رفت که تکفیری ها تا نزدیکی مقر ریاست جمهوری در دمشق رسیدند. هم زمان در استان های دیگر هم وضعی مشابه و حتی بدتر وجود داشت. محلاتی مهم از شهر حمص، سومین شهر پرجمعیت سوریه در دست نیروهای مسلح  قرار گرفت. عمده ی شهر حلب، پایتخت اقتصادی سوریه و دومین شهر پر جمعیت سوریه در دستان نیروهای مسلح قرار گرفت و با قطع شدن مسیرها به حلب و با سقوط شهر السفیره، مناطق باقی مانده ی شهر هم تحت محاصره در آمد. در ادلب هم غیر از یک نوار باریک از جنوب غرب استان تا شهر ادلب، بقیه ی مناطق در دست تکفیری ها قرار گرفت. کنترل نیمی از استان دیرالزور و تقریبا تمام استان الرقه، که اکثر نفت و گاز سوریه در این مناطق است، در دست النصره و داعش افتاد. در همسایگی فلسطین اشغالی یعنی در جنوب دمشق، بیش از نیمی از استان های قنیطره و درعا هم در کنترل مسلحین قرار گرفت. و در آخر، مرزهای لبنان با سوریه هم محلی مناسب برای ورود تکفیری های جهان به سوریه شد. در این شرایط بسیاری از فرماندهان میدانی ارتش سوریه بر این باور بودند که دیگر پیروز جنگ، مسلحین هستند و مقاومت بی معنی است.

در همین زمان بود که فرماندهان میدانی و نیروهایی از ایران، افغانستان، لبنان, عراق، پاکستان و ... به کمک ارتش سوریه شتافتند. در این فضای سخت مخصوصا در شهر دمشق، با مقاومت جانانه ی نیروها و گروه های مردمی که شاید برای اولین بار اسلحه بدست می گرفتند، دمشق سقوط نکرد.

 

2-    فتح القصیر: از برتری تکفیری ها مقداری کاسته شد. در این هنگام شوکی بزرگ به جبهه های نبرد وارد شد. با ورود رسمی حزب الله لبنان، برای اولین بار نیروهای ارتش و مقاومت از حالت تدافعی به حالت تهاجمی درآمدند و شهر مهم القصیر در نزدیکی مرز سوریه با شمال لبنان را آزاد کردند.

عکس شماره1(انتهای خبر) 

3-    اختلاف بین تکفیری ها: در اواخر زمستان سال 1392 و اوایل سال 1393 که عملیات های مقاومت در قلمون در جریان بود، اختلافات النصره و داعش بر سر مالکیت استان نفت خیز دیرالزور (دارای مرز با عراق) شدت گرفت و داعش نیرو های النصره را در هم کوبید و شمال استان را تصرف کرد. با این اتفاق، داعش ثروت هنگفتی را بدست آورد. آن زمان در شمال سوریه از غرب تا شرق، گروهی قدرت داشت که از ابتدا سودای تصرف عراق را هم داشت و نام آن "دولت اسلامی عراق و شام" بود.

4-    ورود داعش به عراق: در خردادماه سال 1393 بعد از انتخابات در سوریه، داعش با خیانت جمعی از مسئولین و فرماندهان نظامی ارتش در عراق (که بسیاری از آن ها گرایش هایی از قدیم به حزب بعث داشتند) از طریق دیرالزور وارد عراق شد و نزدیک به نیمی از عراق را تصرف کرد.

با ورود داعش به عراق، پول و سلاح و نیروی انسانی زیادی به نیروهای تکفیری در سوریه رسید. بانک موصل، چاه های نفت کرکوک، منابع انسانی و سلاح های آمریکایی، داعش را به قدرتمندترین گروه تکفیری تبدیل کرد. در نتیجه، پیشروی داعش در سوریه شدت گرفت. تا جایی که داعش از شمال تا مرز ترکیه و از غرب تا حلب پیشروی کرد.

5-    سقوط شهر مرکزی: در بهار سال 1394، داعش از شمال به سمت جنوب هجوم آورد و وارد استان حمص، بزرگترین استان سوریه شد. مناطق به صورت دومینو وار یکی پس از دیگری سقوط کرد. آراک سقوط کرد، سپس السخنه و سپس تدمر. تدمر مرکزی ترین شهر سوریه است. در این حالت داعش دیگر نقطه ای در سوریه برایش وجود نداشت که آن را هدف بعدی یا نهایتا بعدتر از بعدی خود نداند. غیر از حمله به حماه در شرق، این گروه تا نزدیکی شهر دمشق هم پایین آمد. نزدیک 65 درصد خاک سوریه در دست داعش قرار گرفت و مقاومت کار بسیار سختی را پیش رو داشت، چرا که بعضا همزمان در 10 جبهه در حال جنگ بود. در همین مواقع، شهر ادلب سقوط کرد و کل این استان غیر از دو منطقه ی شیعه نشین محاصره شده فوعه و کفریا، در دست نیروهای تکفیری النصره افتاد.

6-    آزادسازی حلب: در سال 1394، همانطور که شرح داده شد، کار به سختی جلو می رفت. مقاومت پیشروی تکفیری ها را متوقف یا کند کرد. در پاییز، با اعزام جمع زیادی از نیروهای بسیجی از ایران و دیگر نیرو های مقاومت از افغانستان، پاکستان، لبنان و عراق؛ طی عملیاتی مهم در جنوب شهر حلب به نام عملیات محرم (همزمان در ماه محرم) بخش هایی از جنوب استان حلب پاکسازی شد و زمینه پاکسازی شهر حلب نیز فراهم شد. آزادی حلب از آن جهات پر اهمیت بود که: این شهر پایتخت اقتصادی و دومین شهر پرجمعیت سوریه است، و بخش قابل توجهی از کمک های غرب به تکفیری ها از طریق این استان که هم مرز با ترکیه است انجام می گرفت و با آزاد شدن آن ضربه ی سنگینی به روحیه و قدرت پشتیبانی دشمن وارد می آمد.

طی چند مرحله عملیات، نوار محاصره ی شهر حلب در سال 1395 تکمیل شد. البته تلاش های بسیاری برای شکست حصر حلب با دخالت نظامی مستقیم آمریکا انجام شد و حتی در زمانی کوتاه محاصره شکسته شد، اما نهایتا شهر حلب آزاد شد.

 عکس شماره 2(انتهای خبر) 

7-    عملیات فجر: بعد از حلب، تمام توان رزمندگان بر عملیات علیه داعش گذاشته شد. در عراق عملیاتی برای آزاد سازی موصل شروع شد و در سوریه هم عملیات همه جانبه فجر علیه داعش آغاز شد. عملیات فجر از دو محور نوار رود فرات (از استان الرقه) و تدمر شروع شد. (قبل از آن داعش از استان حلب بیرون شده و کردها در شمال رقه عملیات می کردند)

عکس شماره 3(انتهای خبر)

در همین میان، رسانه های نیروهای تکفیری ادعا کردند که طی حمله ای شیمیایی در خان شیخون ادلب، نزدیک 74 نفر کشته شده اند. با اعلام این خبر، هجمه ای سنگین علیه مقاومت توسط غرب به راه افتاد و سلاح و مال بیشتری برای تکفیری ها فرستاده شد. علی رغم اینکه دولت سوریه، تکفیری ها را به صحنه سازی عمدی در خان شیخون متهم می کرد، بدون هیچ محکمه ای، آمریکا اقدام به شلیک موشک هایی به یکی از پایگاه های هوایی سوریه کرد. (بعد از اتمام تاریخ نگار جنگ سوریه، حمله ادعایی خان شیخون و غوطه شرقیه را تحلیل می نماییم)

در تیرماه سال 96 موصل عراق آزاد شد و نیروهای مقاومت در عراق به مرزهای سوریه نزدیک تر شدند. شهریورماه، با ادامه ی عملیات فجر، حصر شهر دیرالزور بعد از مقاومت افسانه ای 4 ساله، شکسته شد. سرانجام در آبان، با آزادساری البوکمال، نابودی حکومت داعش اعلام شد.

عکس شماره 4(انتهای خبر) 

8-    حمله شیمیایی در غوطه: بعد از پاکسازی چند منطقه پس از نابودی داعش، جنگ به غوطه شرقیه در شرق دمشق منتقل شد. منطقه ای که از آن در سال های جنگ، حرم حضرت زینب (س) مورد تهدید و حمله قرار می گرفت. در حالی که طی یک ماه عملیات در غوطه اکثر مناطق آزاد شده بود و باقی مانده هم در حال آزاد شدن بود، اما دوباره با ادعای حمله شیمیایی در شهر دومای غوطه، هجمه رسانه ای سنگینی علیه مقاومت به راه افتاد. بعد از چند هفته، یعنی در فرودین ماه سال 1397 دوما آزاد شد، اما دولت سوریه تحت شدید ترین تهدید های نظامی از سوی غرب به خاطر حمله ادعایی شیمیایی در دوما قرار گرفت. به طوری که محور مقاومت احتمال جنگی همه جانبه با ناتو و اسرائیل را خیلی بعید نمی دانست.

عکس شماره 5(انتهای خبر) 

·        حملات شیمیایی:

اگر گروهی به هیچ ارزش الهی معتقد نباشد، برای امور خودش از ارزش های ظاهری و مادی استفاده می کند. حمله ادعایی خان شیخون، در شرایطی انجام شد که دولت و ملت در شرایط قدرت قرار داشتند و به سرعت در حال آزادسازی مناطق مختلف سوریه بودند. سوالی که مطرح می شود این است که در چنان زمانی که توجه و توان مقاومت برای جنگ با داعش در شرق سوریه بود، چرا باید منطقه ای در شمال غرب که در جریان عملیات نبود مورد حمله ای قرار بگیرد؟ چرا باید در حالی که پیروز جنگ هستید و دست برتر را دارید، در یک منطقه ای عملیات شیمیایی کوچکی انجام دهید که هیچ تاثیری در عرصه قدرت میدانی ندارد؟ حمله ای کوچک که فقط 74 نفر در آن کشته شدند1 (آن هم طبق ادعای تکفیری ها عمدتا غیر نظامی).

ریختن خون یک بیگناه، گناه خیلی زیادی دارد و مثل ریختن خون تمام انسان هاست، اما منظور ما در محساباتی است که حتی ارزش های الهی را در کار خود داخل نمی کند و فقط دنیا و ظواهرش را می بیند. با دید مادی هم این حمله، دیوانگی مطلق است که فقط باعث هجمه رسانه ای علیه شما می شود. چه برسد به دید الهی حاکم بر مقاومت؟! تنها سودکننده ی این حملات، تکفیری ها بودند که بدون دادن تلفات خاصی، هجمه ای سنگین علیه دولت و مقاومت به وجود آوردند و حمایت غرب از خودشان را، بیش از پیش نمودند.

شبیه این مطلب برای حمله شیمیایی دوما تکرار شد. در فروردین سال1397، مقاومت در شرایطی قرار داشت که به عنوان پیروز جنگ شناخته می شد. این حمله شیمیایی در شرایطی انجام شد که در طول یک ماه عملیات، عمده مناطق غوطه آزاد شده بود و مناطقی بسیار کم در اشغال تکفیری ها باقی مانده بود.

در طول جنگ، مقاومت بارها شرایط سخت و حتی نزدیک به شکست کامل را تجربه کرد، مانند سال 90 که همه شهر ها در حال سقوط بود، یا سال 94 که داعش در حال تصرف تقریبا کل سوریه بود؛ و همین طور در طول جنگ، مقاومت عملیات های سختی را هم پشت سر گذاشت، مانند عملیات های نصر و محرم در حلب، یا عملیات های سال های 93 و 94 در غوطه؛ اما سوال اصلی اینجاست که اگر مقاومت اعتقاد به استفاده ی از سلاح شیمیایی داشت، چرا در آن شرایط سخت نزدیک به شکست یا در آن عملیات های بزرگ از سلاح شیمیایی استفاده نکرد؟

حدود 30 سال پیش، رژیم بعث سلاح های شیمیایی را که از اروپا دریافت می کرد بر سر رزمندگان و خانواده های رزمندگان در عقبه ی جبهه می ریخت. 17 هزار و 250 نفر شهید شدند و 127 هزار نفر نیز از همین حملات شیمیایی آسیب دیدند. با مقایسه ی تعداد تلفات حمله ی شیمیایی 30 سال قبل دولت بعث عراق علیه ایران با حمله ی شیمیایی این چند سال اخیر، به راحتی می توان به واقعیت ادعاهای حقوق بشرانه ی اروپا و آمریکا در قبال این مسائل پی برد.

 










Share
* نام:
* پست الکترونیکی:
* متن نظر :
* کد امنیتی: